Salon çiçekleri bakımı

TERS LALE YETİŞTİRİCİLİĞİ

 

 Özellikle de Hakkari ve Şemdinli bölgelerinde doğal olarak çok yetiştiğinden dolayı Hakkari Lalesi ve Şemdinli lalesi olarak da adlandırılmaktadır. Soğanlı ve yumrulu bir  bitkidir. Saksılarda ve bahçelerinizde rahatlıkla yetiştirebileceğiniz güzel bir bitkidir. Cinsine göre kış aylarında çiçeklenmeye başlayıp bahar sonlarına kadar lalelerini bizlerle paylaşırlar. Özellikle kış aylarının  sonlarında karların kalkacağı zamanda çiçek açan türleri vardır ki bahçeleriniz için bence en ideal bitkilerdendir

Çok değerli bir bitkidir ters lale. Hakkari bölgesinde doğal olarak yetiştir. Bir diğer adı ise ağlayan gelin çiçeğidir.

Ters lale güneş ışığını çok seven bitkilerdendir. Gelişimi ve güzel laleler açabilmesi için güneş ışığı ters lale için en önemli ihtiyaçlardandır. Özellikle kış aylarında çiçek açması, gelişiminin bu aylarda olmasından dolayı güneş ışığına çok gereksinim duyar. Çünkü kış aylarında güneş ışığı az olur.

Saksı yetiştiriciliğinde ters lalenin soğanlarını kış aylarının bitimine 2-3 hafta kala ekmelisiniz. Buradan da anlaşılacağı gibi soğuk mevsim bitkileridir. Bu yüzden nem gibi ihtiyacı yoktur. Tek ihtiyacı su ve güneş ışığıdır. Soğanlarını yanlamasına ekmeniz gerekiyor. Bunun sebebi ise soğanların çürümemesidir. 20 cm kadar toprak derinliğine  dikilmelidir. Ayrıca saksı için topraktan saksı kullanmanız bitkiniz için çok iyi olacaktır. Plastik saksı güneş ışığında çok çabuk ısınacağından dolayı bitkinizin toprağına ve soğanına belli bir zaman sonra zarar verebilir.

Eğer saksınız küçük ise birden fazla soğan dikimi kesinlikle yapmayın derim. Çünkü gelişimleri hiç iyi olmayacaktır.

Toprak isteği bakımından ise; iyi bahçe toprağı, yaprak çürüntüsü, yanmış gübre ve perlit karışımını kullanabilirsiniz. Toprak ters lale için oldukça önemlidir. İstediği toprağı sağlayamazsanız hemen çürür.

Su isteği bakımından ise; toprağının sürekli olarak nemli kalması gerekmektedir. Soğanlı bitki olmasından dolayı toprağının nemli kalması gerekir.

http://www.bitkivecicek.com/ters-lale-fritillaria-imperialis-aglayan-gelin-cicegi

Ters Lale, doğal yetişme ortamında herhangi bir hastalık ve zararlı ile karşılaşmaz. Ancak bahçecilikle yetiştirilen ters lale bitkisinde birçok koşulu ehemmiyet vermek ve dikkat göstermek gerekmektedir.

Dikim alanında suyun toplanması engellenir. Eylül – Ekim aylarındaki ekimleri takip eden kış ayları boyunca bakıma ihtiyaç yoktur. Sadece yastıkların su toplayıp toplamadığı kontrol edilir. Su toplamış ise suyunun alınması ve bir dahaki sefer su toplamaması için önlem alınması gerekir.

Yabancı otlar elle ayıklanır. İlkbaharda bitki yeşermeye başlayınca yabancı otlarda yeşerecektir. Bu yabancı otların kontrollü ve zamanında fazla büyümeden temizlenmesi gerekir. Temizleme sırasında çapa ve benzeri aletler kullanılmamalıdır. Otlar elle toplanmalıdır.

Sulama yapılması. Bitki yeşerdikten sonra mevsim kurak geçiyorsa toprakta nem oranı düşer ve her 15 günde birden fazla olmamak şartıyla bitkiye su verilebilir. Bu su verme işlemi bitki çiçek açtıktan sonra yapraklar hafif solmaya (sararmaya) başlayınca kesinlikle yapılmaz.

Hastalık ve zararlılarla mücadelede dikim öncesi yapılan Benlate – Captan karışımı ilaçlama genellikle yeterlidir. Doğal çiçek soğanları kendi doğal ortamlarında üretildiğinde soğanlarda hastalık ve zararlı pek görülmez. Ancak daha düşük rakımlı, çiçeklerin doğal ortamına benzemeyen koşullardaki yerlerde soğanlarda hastalıklar artabilir.

Gübreleme için çok az organik madde uygundur. Gübre büyüme mevsimi başlangıcında (soğandan bitkinin çıkış dönemi) verilir. Gübrenin serin mevsimde verilmesi uygundur. Yanmış ahır gübresi üstüne serpilirse iyi olur. Ancak hastalık geçmemesi için ahır gübresinin çok iyi yanmış olması şarttır. Bu yanmış gübre toprakla da karıştırılabilir. Gübrenin güneşte en az 1 sene bekletilmesi lazımdır, gübre ne kadar çok bekletilirse o kadar iyidir. İlk baharda buğdaya atılan azot nitrat 20-20 gübresi de verilebilir.

Çiçeklenme döneminde çiçekler tepeden kopartılır. Nisan – Mayıs ayları çiçeklenme dönemidir. Soğanlarının büyüyebilmesi için çiçekler tepeden kopartılır. Ancak bitkinin fotosentez yapıp soğanını büyütebilmesi için yapraklı gövdeye dokunulmamalıdır.

Anaç çiçekler ayrılır ve korunur. Anaç çiçek soğanları sadece tohum veya yavru elde etmek için yetiştirilen çiçek soğanlarıdır. Eğer tohum almak istiyorsak ihtiyacımıza göre bir miktar çiçek anaç olarak çiçekleri kopartılmadan korunur.

Soğanların iki senede bir dinlendirilmesi gereklidir. Sararmış ve kurumaya yüz tutmuş bitkiler soğanlarıyla topraktan çıkartılır. Bunun sebebi hem anaç soğan etrafında bulunan yavru soğanlar ayıklanır, hem de toprağın sertleşmesi, yani toprak sıkıştırması dediğimiz olay, engellenir. Toprak sıkıştırması olursa soğanın büyümesi yavaşlar ve soğanın şekli bozulur bu da söküm sırasında sıkıntı yaratır.

Çıkartma işlemi sırasında anaç soğanının etrafında bulunan yavru soğanların dışarda kalmamasına dikkat edilmelidir. Yavru soğanların toprak altında kalması sağlanır veya bu yavrular toplanarak hemen yeni bir alana dikilir.

Topladığımız soğanlar yeniden dikim yapana kadar eylül veya ekime kadar dinlendirilir. Dinlendirilme ortamı havalandırılmak ve nem oranı orta düzeyde olmalıdır (ne çok nemli ne de çok kuru). Soğanlar meyva kasalarına tek sıra halinde dizilir. Soğanların kökleri zedelenmesin diye soğanlar kökleri üste gelecek şekilde konur.

Kuruyan kökler soğanlar bu köklerden dolayı yara almasın diye kopartılır. Meyve kasaları üst üste konularak gölgede, sıcağa maruz kalmayacak şekilde korunur. Meyve kasaları tel olmamalı ve kasalarda soğanları zedeleyebilecek çivi benzeri unsurlar bulunmamalıdır.

-----

SYNGONIUM ''White Butterfly''

Doğrudan güneş ışığı almayan bir yer ve nemli bir ortam ister. Yaz döneminde su ihtiyacı fazladır. Yapraklarına su 

http://www.bitkivecicek.com/syngonium-kurt-kulagi-veya-okbasi

 

-----

AKUBA(Aucuba japonica)

Menşei (Yurdu): Doğu Asya- Japonya Ortak İsim: Lekeli defne.

Habitat: Çok yıllık, yavaş büyüyen, herdem yeşil.

Bitki gurubu: Çalı.

Yaprakları: Parlak yeşil, beyaz benekli, çok canlı.

Çiçekleri: Beyaz renkli, salkım şeklinde.

Meyve: Parlak kırmızı, fındık büyüklüğünde.

Dayanıklılık: 10'da 6.

Toprak yapısı: Ağır killi ve organik maddece zengin toprakları çok sever.

Çiçeklenme zamanı: İlkbahar ayları.

Su isteği: Toprak kurudukça, kireçsiz, kaliteli su ile.

Işık ve Yer İsteği: Bol ışıktan hoşlanır fakat direk güneş ışığı almamalı, gölgede durmalıdır. Nisbi nem oranı yüksek, ılıman bölgelerde çok iyi gelişme gösterir.

Budama: Budanmadan hoşlanır. Yaz sıcaklarını kaldıramayan bazı yapraklarda kuruma meydana gelir, bu yapraklar ve fazla dallar kesilmelidir. Havanın serinlemesiyle birlikte yeni sürgünler verecektir.

Üretimi: Tohum ve çelikle. Eylül-Kasım ayları arası tohumlar ekilir. Nisan-Ağustos ayları arası çelik alımı için uygundur.

1,5–3 metre boylanabilen çalı formunda bir bitkidir.

En düşük sıcaklığın -15′in altına düşmediği yerlerde açıkta, daha düşük sıcaklığın olduğu yerlerde kapalı mekanlarda ve taşınabilen büyük kaplar içinde teraslarda değerlendirmek mümkündür.

Çeşitli topral koşullarına, kuraklığa dayanıklıdır. Ancak bu durumda sulumaya özen göstermek iyi gelişmesini sağlar.

Dikim çukurlarına bolca organik malzeme ilave edilmesi gelişmesine büyük etki yapar.

Dikimden sonra gövde etrafını malçlama fayda sağlar. Yaprak nodlarından budayarak kompakt formu koruması sağlanabilir. Yumuşak yarı odunlaşmış çelikle yazın başından itibaren sonbahara kadar uzunca bir period  köklendirmeye alınarak üretilebilir. Çelikler açıkta ve gölgede yatiştirilebilir. Sisleme köklenmeyi hızlandırır.

Tohum, çelik ve daldırma ile üretimi yapılır.

Tohum ile üretimde tohumlar olgunlaştıktan hemen sonra toplanıp kabukları temizlenir. Daha sonra ise soğuk camekânlara ekilerek çimlenmeleri beklenir. Ya da +3 oC’ de 1–2 hafta soğuk katlamadan sonra ilkbaharda ekilir. Çelikle üretimde ise ekim-kasım aylarında o yıl ki sürgünlerden 10–15 cm uzunluğunda çelikler alınır. Alınan bu çelikler doğrudan açık alana dikilir. Çeliklerin herhangi bir hormon ile muamele edilmesine gerek yoktur. Ertesi yıl mayıs-haziran aylarında köklenen çelikler yerlerinden sökülüp yastıklara alınır. İlk yıl büyüme yavaş olur ve satış boyuna gelmesi için 3 yıl geçmesi gerekir. Daldırma ile üretim fazla tercih edilmese de yine de uygulanmaktadır.  Bunun için kuvvetli gelişen 1 yaşındaki dallar bükülerek toprağa daldırılır. Sonbaharda bunlar köklenmiş olur ve sökülerek ana bitkiden ayrılır.

3. Ekolojik İstekleri

En düşük sıcaklığın -15 0C’ nin altına düşmediği yerlerde açıkta yetiştirilir. Daha düşük sıcaklığın olduğu yerlerde ise kapalı mekânlarda taşınabilir büyük saksılar içinde yetiştirilir. Gölge ve gölgeli ortamlarda bulundurulmalıdır. Çeşitli toprak koşullarına ve kuraklığa dayanıklıdır. Ancak düzenli sulama ve organik maddece zengin topraklarda  daha iyi gelişme gösterir. Toprağın bol nemli olmasının da faydası vardır.

Peyzaj alanlarında bol  gölge alan yerlerde kullanılmalıdır.

-------

MUSCARİ (Üzüm sümbülü)

Anadolu’da, çayırlarda tabii olarak yetişir. Boyu 15-20 cm.,çiçekleri genelde mor olmakla beraber,sarı ve beyaz  çeşitleri de vardır. Katmerli olanları çok güzeldir. Kolay yetişir. Zamanla çoğalır. Diğer gösterişli çiçeklerin arasında güzel bir zemin oluşturabilir. Çim alanlara dikilebilir.

Soğanları Eylül-Ekim aylarında,7,5 cm. derinlik,10 cm. aralıklarla dikilir. Mart-mayıs aylarında çiçeklenir. Güneşi  sever. Soğanları topraktan çıkarmak gerekmez.

EKOLOJİ

İklim : Nemli yerleri sever.# Ilıman

Işık :         Güneş sever

Toprak : Gevşek, iyi drenajlı, nemli topraklardan hoşlanır.# Humuslu

# Nem : Yüksek

 ÜRETİM

Soğanla Üretim :     

Çiçeklenme bitince soğanlar sökülüp temizlenir, daha sonra yerlerine dikilir.

Sulama :

Çiçeklenme döneminde az, sık ve düzenli sulamak gerekir.

---------

SAFRAN ÇİÇEĞİ

Safran çiçeği, soğanlı-çiğdeme benzer-eflatun ve mor çiçekleri olan, Akdeniz ülkelerinde yetişen ve baharda çiçek açan küçük bir bitkidir. Latince veya batı dillerindeki yaygın adı krokus (crocus) dur. Safran çiçeğinin ürün olarak kullanılan kısmı, yalnızca çiçek tohumları (stigmata) olduğundan maddi değeri çok yüksektir. Tohumların  kurutulmasıyla, 70000 safran çiçeğinden sadece “yarım kilo” altın renginde ürün elde edilir.

Kendi ağırlığından yüz bin katı kadar sıvıyı, sarıya boyayabilme özelliği bulunduğu için esas olarak boya sanayisinde kullanılır. Ayrıca eczacılıkta (iştah açma, adet sökme, afrodizyak etki ve bazı kanser türlerine karşı ümit bulunduğu için) ve yemeklere katkı maddesi (baharat) olarak da kullanılmaktadır. Yemeklere sarı bir renk ve değişik bir koku veren bu toz, zeytinyağında hiç erimez. Böylece karışık veya hileli olup olmadığını kontrol etmek  mümkündür. Akdeniz ve doğu ülkelerine özgü pirinç ve balık yemeklerinde kullanılan safran, bazı balkan ülkelerinde ekmeğe katılır. Ayrıca “zerde” adı verilen tatlı da safrandan yapılır.

-----------------

ERGUVAN

Erguvan (Cercis siliquastrum), baklagiller (Fabaceae) familyasından, 10 metreye kadar boylanabilen, tek gövdeli, yaprak döken, çalı görünümünde bir ağaççıktır.

Yapraklar karşılıklı, basit, dairemsi 7-12 cm kadardır. Dip kısmı kalp şeklinde, ucu yuvarlak, kenarlar tamdır. Gençken kırmızımsı-mor daha sonra mavi-yeşile döner. Yüzeyi dalgalı düşmeden önce sarıdır. Çiçekler 1,5-2 cm uzunluğunda kırmızı-mor 3-6 tanesi birarada bulunur. Meyve legümen (fasulye biçiminde) olup, 7-10 cm uzunluğundadır. Diğer bir önemli özelliği de toprağa azot bağlamasıdır.

Işık ağacıdır. Kışın donlardan bazen etkilenir. Anavatanı Güney Avrupa ve Batı Asya'dır. Türkiye'de Ege ve Marmara Bölgesi'nde yayılış yapar. Tohum ve çelikle üretilir. Tohumlarda kabuk sertliğinden kaynaklanan çimlenme engeli  vardır. Tohumlar 2-3 dakika sıcak su ve 24 saat ılık suda bırakıldıktan sonra ilkbaharda ekilir. Çelikle üretim  Temmuz-Ağustos aylarında alınan yarı odunsu çeliklerle yapılır.

*

Leguminosea familyasından olup 7 türü vardır, ispanya, Güney Avrupa, Balkanlar, Türkiye, Suriye. İran, Afganistan ve Kuzey Amerika’da doğal olarak yetişir.

Yazın yeşil ağaç. ağaççık veya çalı olarak bulunurlar. Yaprakları tam kenarlı, yuvarlak veya bazı cinslerde ucu  sivri, sarmal dizilişli. 5-7 damarlıdır. Çiçeklerde çanak yapraklar çan şeklinde birleşmiş olup uçları kısa ve  serbest olmak üzere 5 tanedir. Taç yapraklar 5 parçalı olup erguvan rengi veya karmen kırmızı rengindedir.

Çiçekler kısa salkım veya demet görünüşünde, dal ve gövdeler üzerinde bulunur. Genellikle yapraklanmadan önce çiçek açar. Meyveler fasulye biçiminde, uzun yassı ve İçinde birçok tohum bulunur. Tohumlar elips veya yumurta biçiminde düzgün ve parlaktır. ispanya’dan Afganistan’a kadar olan bölgede doğal olarak yetişir. Ülkemizde ve bu arada bölgemizde de doğal olarak yaşar.

8-13 m boylanabilen ağaç. ağaççık veya çalı formundadır.

Yaprakları düz kenarlı, tam yaprak durumunda, yuvarlak böbrek biçiminde. 9 cm uzunluk 12 cm kadar genişlikte, üst yüzü koyu yeşil, alt yüzü mavimsi-yeşil renklidir. Çiçekleri erguvan rengi, uzunca saplı, 3-8 çiçekli salkım şeklinde, yaşlı dallarda yapraklanmadan önce açarlar. Meyveler fasulye görünümünde 9-10 cm uzunluk 2.5 cm  genişlikte, kızıl kahverenginde ve birçok tohuma sahiptir. Tohum kahverengi ve çok serttir.

Kayalık, taşlık, kireçli topraklarda yetişir. Bazı kültür formları elde edilmiştir. Beyaz çiçekli formu. Cercis siliquastrum alba’dır.

Erguvanlar genellikle tohumla üretilirler. Ancak tohum kabuğu sert ve tohumlarda embriyo dinlenmesi vardır. Bunun için tohumlar 30-60 dk konsantre H2S04 içinde tutulur ve daha sonra 4 C’de 2 ay katlamaya tabi tutulur. Bunun yanında sonbaharda doğrudan araziye ekilen tohumlarda da güzel çimlenme elde edilir. İlk yıl sonunda fidanlar 15-20  cm boya ulaşırlar. Bu zaman fidanlar ya kaplara dikilirler veya geliştirme yastıklarına alınırlar. Fidanlarda  aktarma küçükken yapılmalıdır, aksi takdirde tutma oranı düşer.

Bazı türlerde ilkbahar veya yaz başında alınan yumuşak odun çelikleri camekanda kolayca köklenirler.

 

--------------

ATLAS ÇİÇEĞİ (Schlumbergera) Atlas Kaktüsü (Epiphyllum)

Kaktüsgillerdendir. Anavatanı Orta ve Güney Amerika'dır. Doğal ortamlarında yetiştirildiğinde boyları 5 metreye kadar uzayabilir. Salon ve balkonlarda saksı içerisinde yetiştirilen türlerin boyları 30-90 cm arasında değişir. Genç dalları yassı veya üç parçalıdır. Gövdesinden uzayan sapların ucunda ilkbahar sonu ile yaz başlarında ucu açık boru biçimli pembe veya kırmızı renkli gösterişli çiçekler açarlar. Atlas çiçekleri en çok 3-4 gin açık kalırlar.
Tohumlar ile veya daha kolayı gövde parçalarının daldırılmasıyla çoğaltılırlar. Pamuklu bitlere karşı duyarlıdır. Bunlarla, uygun bitki ilacı kullanılarak mücadele edilmelidir.
Atlas, Brezilya’nın Orgel Dağları’ndan tüm dünyaya yayılmış bir bitki.

Gelişimi yazın, çiçeklenmesi bu aylarda, dinlenmesi de geçen çiçeklerden sonra oluşan meyveler dökülünce olacaktır.

Dönemleri yazıyorum çünkü her dönemin kendine has sulanma miktarı var. Gelişimde en çok, diğer zamanlarda az, dinlenmede en az miktarlarda sulanmaları lazım. Atlas gelişim sırasında temiz havaya bayılır. Yeriniz varsa ilkbahardan yaz sonuna kadar balkonda ya da bahçenizde diğer saksılarla beraber bakım yapabilirsiniz. Aydınlık, yarı gölgeli alanlarda iyi gelişiyor. Kaktüs diye tam güneşe atmayın!

Üretim

Üretilişi kolay ama bir önemli şartı var. Dilediğiniz yeni sürgünü kopartıp birkaç zaman dikmeden, suya sokmadan kuru bırakın. Galiba bu adam yanlış yazmış, boşver dikelim dediğiniz anda toprağa dikin.Sulanmasına başlayın.

Atlaslar aşağı doğru büyür demiştim, saksıyı başta ince uzun seçerseniz gelişimleri ve seyirleri daha kolay olacak. Dikimde büyük marketlerde de zar zor bulabileceğiniz kaktüs toprağı kullanın! Bulabiliyorsanız da kaktüs gübresi alın, şişkolaşmaları için yararlı olabilir.

***

    Atlas Çiçekleri (Epiphyllum) Atlas Çiçekleri (Epiphyllum)

    Kaktüsgillerdendir. Anavatanı Orta ve Güney Amerika'dır. Doğal ortamlarında yetiştirildiğinde boyları 5 metreye kadar uzayabilir. Salon ve balkonlarda saksı içerisinde yetiştirilen türlerin boyları 30-90 cm arasında değişir. Genç dalları yassı veya üç parçalıdır. Gövdesinden uzayan sapların ucunda ilkbahar sonu ile yaz başlarında ucu açık boru biçimli pembe veya kırmızı renkli gösterişli çiçekler açarlar. Atlas çiçekleri en çok 3-4 gün açık kalırlar.

Tohumlar ile veya daha kolayı gövde parçalarının daldırılmasıyla çoğaltılırlar. Pamuklu bitlere karşı  duyarlıdır. Bunlarla, uygun bitki ilacı kullanılarak mücadele edilmelidir.

Atlas Çiçeğinin Bitkisinin Yetiştirilmesi için Gerekli Şartlar:

Toprak:Bitki tüm kaktüs türleri gibi suyu iyi akıntılı toprağı sever. Uygun toprak hazırlamak için bahçe toprağına bolca kada dere kumu, biraz kil ve yanmış çiftlik gübresi eklenir.

   Su: Yazın bolca su verilir. Kışın ise suyu iyice azaltılır.

    Işık: Aydınlık ve yarı gölge yerleri sever.

    Sıcaklık: Ilık ortamları seven bitki kışın en düşük 10 dereceye kadar dayanabilir. Yazın balkona veya bahçeye çıkarılabilir.

    Gübre: Çiçek açtığı zamanlarda bitkiye ayda iki kez kaktüs gübresi verilir.

    Saksı Değiştirme: Bitkinin kökü saksısını doldurduğunda, ilkbahar mevsiminde özenle sökülen bitki, uygun toprak  ilave edilip bir numara büyüğü ile değiştirilir.

 

*****

Anavatanı Orta Amerika ve Meksika olup, parlak kırmızı renkte bol çiçek veren bir Kaktüs’tür.

Kış aylarında oldukça serin ve dondan korunan yerleri yeğler. Orta ısılı yerlerde de büyüyebilir, fakat normal ısılı yerde hayatını devam ettiremez. Kasım ayından Şubat ayının ortasına kadar, kış aylarında serin odalarda dinlendirilmelidir. Bu düşük ısılı yerlerde tomurcuklar oluştururken su miktarı azaltılarak, gübre ile birlikte aralıklarla verilmelidir. Üç haftada bir ılık su ile sprey yapılmalı ve güneş alan bir yere konulmalıdır. Dinlenme döneminde bitkinin yeri değişmemelidir, aksi halde tomurcuklarını dökebilir. Dallar çiçek tomurcukları ile beze-nince, bitki oturma odasına alınarak çiçek açması sağlanır. Bu arada normal sulama yapılmalıdır. Çiçeklenmeden sonra hızla gelişen bitki, gerekirse başka bir saksıya alınmalıdır. Bunun için normal saksı toprağı kullanılır.

Bitkinin yaprakları ince sırık gibi büyür, kesilip çelik olarak kullanılırlar. Yaz aylarında direkt güneşten korunması gereken bitki, saksısı ile bahçeye ışıklı, gölgeli bir yere konur.

 

***

doğal ortamında yetiştirildiğinde boyları 5 metreye kadar ulasabiliyor.Saksı ortamında yetişen türlerinde ise  uzunlukları 55-90 cm. arasında değişir. Gövdesinden uzanarak çıkan sapların ucunda yaz başlarında ucu açık pembe  renkli boru ya benzer şehvetli çiçekler açar.Atlas çiçeği açdıkdan 4-5 gün sonra solar.Tohumlar ekilerek yada  gövdeden kesilen parçalar aracılığı ilede çoğaltılabilir. Pamuklu bitlere karşı korunmaları daha uzun yaşamalarına  yardımcı olacakdır.Yetiştirilmesi için toprağına dere kumu, az miktarda kil ve yanmış  çiflik gübresinden oluşan bir  toprak hazırlanmalıdır.Yazın çiçeğimize bolca su verilir kışın ise bu miktar iyice azaltılır.Doğrudan güneş  ışığından sakınmalı, aydınlık ve yarı gölgeli yerlerde yetiştirilmelidir. Sıcağı seven bitkimize yazın balkonda  bakabiliriz. Sıcaklıgın 10 derecenin altına düşmesi bitkimizin gelişimini negatif yönde etkiler.Bitkimize çiçek  açdığı dönemlerde ayda iki kere kaktüs gübresi verilir.

-------

TOROS KARDELENİ (Galanthus elwesii)

Kardelen bembeyaz çiçekleri ile kış sonunda açan soğanlı bitkiler arasında belki de en çok tanınan bitkidir.

Galanthus elwesii ilk olarak 1874 yılında, İzmir yakınındaki dağlarda bulunmuş ve bilim dünyasına tanıtılmıştır.

Kuzeybatı, Batı, Güneybatı Anadolu'da yayılış gösterir. 900-1800 metrede ardıç ( Juniperus ) ve çam ( Pinus )  ormanları arasındaki açıklık, kayalık alanlarda serin yerlerde nemli, humusca zengin topraklarda yetişir. Sıcaklığın -15°C'ye kadar düşmesinden etkilenmez. Kısmi güneş alan yarı gölge yerleri sever. 2-3 cm. genişliğinde iki tane grimsi yeşil yaprağı 10-15 cm. uzunluğundadır. En uzun kardelen türlerinden birisidir. Yaprak uçları başlık şeklindedir. Ocak sonundan Mart sonuna kadar çiçek açar. Türkiye'den ihraç edilen çiçek soğanları listesinde ilk sırada yer alır.

--------------

Nergis

-----------------

Celosia argentea Plumosa

Çiçek açma mevsimi haziran ile eylül sonudur. Çiçekler, yaz ve sonbahar boyunca bol güneş altında sürekli açar. Saksılı çeşitlerde boyu kısaltmak için ya sulama sularına % 0,1 -0,2 oranında Cycocel karıştırılmalı veya % 0,3 oranındaki ALAR’ lı su yapraklarına püskürtülmelidir.
Celosia (Horozibiği) Üretimi
Tohumlar şubat veya mart aylarında atılmalıdır. Ekim toprağı; 2 kısım bahçe toprağı + 1 kısım funda + 1 kısım yaprak çürüntüsünden oluşabilir.Celosia (Horozibiği) nin Ekolojik İstekleri
Ilıman iklim bitkisidir. Güneşli yerleri sever. Bitkiler aydınlık, havadar yerlerde iyi yetişir. Ege ve Akdeniz kıyı şeridinde mayıs ayından sonra bitkiler gölgelenmelidir, yoksa renklerini kaybedebilir. Bitki besin maddece zengin toprakları sever. Toprak kumlu ve hafif geçirgen olursa iyi gelişim gösterir. argentea cv. “ plumosa ”: Kuş tüylü horozibiği
Çiçekleri tilki kuyruğuna benzer. Birçoğu bir araya gelerek püskül oluşturmuştur.

 

Aeschynanthus radicans Aeschynanthus radicans crispa [lipstick plant]

Çiçeklenme ve zamanı:İlkbahar yaz aylarıdır. Turuncudan kırmızı ve kahverengiye kadar çiçek açan türleri vardır.
Yer seçimi: İlkbahardan sonbahara kadar aydınlık ve sıcak bir yerde muhafaza edilmeli fakat direk güneşten sakınılmalıdır. Kışınsa daha serin bir yerde muhafaza edilmelidir. Bu dönemde 1 ay kadar da çok nadir sulanmalıdır.
Su ve besin ihtiyacı: Gelişme dönemi boyunca toprağı hafif nemli tutulmalı. Asla soğuk su verilmemelidir. İlkbahardan ağustos ayına kadar beslenmeli bu iki hafta arayla hafif dozda olmalıdır.
Bakımı: Sonbaharda çiçeklenme sonrası dalları budanabilir. İlkbaharda saksı değiştirilmelidir.
Üretimi: İlkbaharda yada sonbaharda uç dallarından kesilerek nemli ve 25 derece sıcaklıktaki ortamda köklendirilebilir.
Hastalık ve zararlıları: Besin azlığı yaprak sararmasına yol açar, nadiren böceklenme olur.

  Anavatanı, Hindistan, Yeni Gine, Himalayalar ve Java'dır. sarkıcı dallarından dolayı asılabilen bir saksıya konmalıdır. Turuncudan kırmızı ve kahverengiye kadar çiçek açan türleri vardır. Çiçeklenme zamanı, İlkbahar yaz aylarıdır. İlkbahardan Sonbahara kadar aydınlık ve sıcak bir yerde muhafaza edilmali fakat direk güneşten sakınılmalıdır. Kışınsa daha serin bir yerde muhafaza edilmelidir. Bu dönemde 1 ay kadar da çok nadir sulanmalıdır.
         Gelişme dönemi boyunca toprağı hafif nemli tutulmalı Asla soğuk su verilmemelidir. ilkbahardan Ağustos ayına kadar beslenmeli bu iki hafta arayla hafif dozda olmalıdır. Sonbaharda çiçeklenme sonrası dalları budanabilir. ilkbaharda saksı değiştirilmelidir. İlkbaharda yada sonbaharda uç dallarından kesilerek nemli ve 25 derece sıcaklıktaki ortamda köklendirilebilir. Besin azlığı yaprak sararmasına yolaçar ve nadiren böceklenme olur.

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !